Blog

Narrated By: Jundab bin Sufyan

“ In one of the holy Battles a finger of Allah’s Apostle (got wounded and) bled. He said, You are just a finger that bled, and what you got is in Allah’s Cause.”

Sahih Al-Bukhari Volume 4, Book 56, Hadith 2803

Rivayet Eden: Cündeb bin Süfyan

“Kutsal savaşlardan birinde, Allah’ın Elçisinin parmağı (yaralandı ve) kanadı. O şöyle dedi: ‘Sen sadece kanayan bir parmaksın ama bu, Allah yolundaki bir mücadeledir.’”

Sahih-i Buhari Cilt 4, Kitap 56, Hadis 2803

Rapporté par : Joundab ibn Soufyan

« Lors d’une des batailles sacrées, un doigt du Messager d’Allah fut blessé et saigna. Il dit : “Tu n’es qu’un doigt qui saigne, et ce que tu as subi est pour la Cause d’Allah.” »

Sahih Al-Bukhari Volume 4, Livre 56, Hadith 2803

Diriwayatkan oleh: Jundab bin Sufyan

“Dalam salah satu Perang Suci, jari Rasulullah (terluka dan) berdarah. Beliau bersabda: ‘Kamu hanyalah sebuah jari yang berdarah, dan apa yang kamu alami adalah di jalan Allah.’”

Sahih Al-Bukhari Volume 4, Buku 56, Hadis 2803

Narrated By: Anas bin Malik

“ The Prophet said, Nobody who dies and finds good from Allah (in the Hereafter) would wish to come back to this world even if he were given the whole world and whatever is in it, except the martyr who, on seeing the superiority of martyrdom, would like to come back to the world and get killed again (in Allah’s cause).”

Sahih Al-Bukhari Volume 4, Book 56, Hadith 2796

Rivayet Eden: Enes bin Malik

“Peygamber (s.a.v) şöyle buyurdu: Hiç kimse Allah katından hayırla karşılanarak öldükten sonra, dünya ve içindekiler ona verilse bile tekrar dünyaya dönmek istemez. Ancak şehit, şehitliğin faziletini gördüğünde, tekrar dünyaya dönüp Allah yolunda bir kez daha öldürülmeyi arzu eder.”

Sahih-i Buhari Cilt 4, Kitap 56, Hadis 2796

Rapporté par : Anas ibn Malik

« Le Prophète a dit : Nul ne meurt et ne trouve du bien auprès d’Allah (dans l’au-delà) sans qu’il ne souhaite revenir dans ce monde, même si on lui donnait tout ce que le monde contient, sauf le martyr. En voyant la supériorité du martyre, il souhaiterait revenir dans ce monde et être tué à nouveau dans la voie d’Allah. »

Sahih Al-Bukhari Volume 4, Livre 56, Hadith 2796

Diriwayatkan oleh: Anas bin Malik

“Nabi bersabda: Tidak ada seorang pun yang meninggal dan mendapatkan kebaikan dari Allah (di akhirat) yang ingin kembali ke dunia, meskipun seluruh dunia dan isinya diberikan kepadanya—kecuali syahid. Karena melihat keutamaan kesyahidan, ia ingin kembali ke dunia dan terbunuh lagi di jalan Allah.”

Sahih Al-Bukhari Volume 4, Buku 56, Hadis 2796

Narrated By: Anas bin Malik

“ The Prophet said, A single endeavour (of fighting) in Allah’s Cause in the forenoon or in the afternoon is better than the world and whatever is in it.”

Sahih Al-Bukhari Volume 4, Book 56, Hadith 2793

Rivayet Eden: Enes bin Malik

“Peygamber (s.a.v) şöyle buyurdu: Allah yolunda bir sabah ya da bir öğleden sonra yapılan tek bir cihat (mücadelesi), dünya ve içindekilerden daha hayırlıdır.”

Sahih-i Buhari Cilt 4, Kitap 56, Hadis 2793

Rapporté par : Anas ibn Malik

« Le Prophète a dit : Un seul effort (de combat) dans la voie d’Allah, le matin ou l’après-midi, est meilleur que ce monde et tout ce qu’il contient. »

Sahih Al-Bukhari Volume 4, Livre 56, Hadith 2793

Diriwayatkan oleh: Anas bin Malik

“Nabi bersabda: Satu kali upaya (berjuang) di jalan Allah pada pagi atau sore hari lebih baik daripada dunia dan segala isinya.”

Sahih Al-Bukhari Volume 4, Buku 56, Hadis 2793

Narrated By: Abu Huraira

“ I heard Allah’s Apostle saying, The example of a Mujahid in Allah’s cause… and Allah knows better who really strives in his cause… is like a person who fasts and prays continuously. Allah guarantees that He will admit the Mujahid in His Cause into Paradise if he is killed, otherwise He will return him to his home safely with rewards and war booty.”

Sahih Al-Bukhari Volume 4, Book 56, Hadith 2788

Rivayet Eden: Ebu Hureyre

“Allah’ın Elçisinin şöyle dediğini işittim: Allah yolunda cihad edenin misali… ve Allah gerçekten kimlerin O’nun yolunda mücadele ettiğini en iyi bilendir… oruç tutup sürekli namaz kılan kimse gibidir. Allah, eğer o kişi öldürülürse onu Cennete koymayı garanti eder; aksi takdirde onu mükâfatlar ve ganimetlerle birlikte evine sağ salim döndürür.”

Sahih-i Buhari Cilt 4, Kitap 56, Hadis 2788

Rapporté par : Abou Hourayra

« J’ai entendu l’Apôtre d’Allah dire : L’exemple d’un Mujahid dans la voie d’Allah… et Allah sait mieux qui lutte véritablement pour Sa cause… est comme celui qui jeûne et prie continuellement. Allah garantit qu’Il fera entrer le Mujahid dans Son Sentier au Paradis s’il est tué, sinon Il le ramènera sain et sauf chez lui avec des récompenses et des butins de guerre. »

Sahih Al-Bukhari Volume 4, Livre 56, Hadith 2788

Diriwayatkan oleh: Abu Hurairah

“Aku mendengar Rasulullah bersabda: Perumpamaan seorang Mujahid di jalan Allah… dan Allah lebih tahu siapa yang benar-benar berjuang di jalan-Nya… adalah seperti orang yang berpuasa dan shalat secara terus-menerus. Allah menjamin bahwa Dia akan memasukkan Mujahid di jalan-Nya ke Surga jika ia terbunuh, jika tidak, maka Dia akan mengembalikannya ke rumahnya dengan selamat beserta pahala dan rampasan perang.”

Sahih Al-Bukhari Volume 4, Buku 56, Hadis 2788

Ebû Mûsâ el-Eş’arî -radıyallahu anh- şöyle dedi: Amcamın oğullarından ikisiyle Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem-‘in huzuruna girmiştim. Onlardan biri: Yâ Rasulallah! İdaresini Allah -Azze ve Celle-‘nin sana verdiği görevlerden birine bizi yönetici tayin et, dedi. Öteki amcaoğlu da bunun benzeri bir şey söyledi. Bunun üzerine Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurdu: «Vallahi biz isteyeni veya görev almada gözü olanı yönetici yapmıyoruz.»

Abû Mûsâ Al-Ashʽarî (qu’Allah l’agrée) relate : « J’entrai chez le Prophète (sur lui la paix et le salut) avec deux de mes cousins. L’un d’eux dit : « Ô, Messager d’Allah ! Place-moi à la tête d’une partie de ce dont Allah t’a donné le commandement ! l’autre dit la même chose – Par Allah ! répondit le Prophète (sur lui la paix et le salut), jamais nous ne confions cette tâche à quelqu’un qui la demande ou qui y aspire. »

Dari Abu Musa Al-Asy’ari -raḍiyallāhu ‘anhu- ia berkata, “Aku masuk menemui Nabi -ṣallallāhu ‘alaihi wa sallam- bersama dua orang sepupuku. Lantas salah satu dari keduanya mengatakan, \”Wahai Rasulullah! Angkatlah kami sebagai pemimpin atas sebagian wilayah yang Allah -‘Azza wa Jalla- kuasakan kepada Anda.” Yang lain juga mengatakan ucapan seperti itu. Maka beliau bersabda, “Demi Allah, sesungguhnya kami tidak menyerahkan pekerjaan (jabatan) ini kepada orang yang memintanya atau orang yang berambisi mengejarnya.”

Abu Mūsa al-Ash‘ari (may Allah be pleased with him) reported: I and two of my paternal cousins entered upon the Prophet (may Allah’s peace and blessings be upon him). One of them said: “O Messenger of Allah, appoint us rulers over some of what Allah, the Almighty, has entrusted you with.” The other said the same. The Prophet (may Allah’s peace and blessings be upon him) said: “By Allah! We do not entrust this post to anyone who seeks it or is keen to attain it.’”

‘Uqbah ibn al-Hārith (may Allah be pleased with him) reported: I offered the ‘Asr prayer behind the Prophet (may Allah’s peace and blessings be upon him) in Madīnah. When he finished the prayer with Taslīm, he got up hurriedly and went out by crossing the rows of people to one of his wives’ rooms. The people were astonished at his speed. The Prophet came back and saw the people surprised at his haste and said to them: “I remembered a gold nugget in my house which I didn’t want to distract me, so I ordered it to be distributed (in charity).\nIn another version: “I left a piece of gold in my house from the charity which I did not want to let it remain with us overnight.”

Dari ‘Uqbah bin Al-Hāriṡ -raḍiyallāhu ‘anhu- ia berkata, “Aku pernah melaksanakan salat Asar di belakang Nabi -ṣallallāhu ‘alaihi wa sallam- di Madinah. Beliau mengucapkan salam lalu berdiri dengan cepat kemudian melewati leher-leher manusia menuju ke salah satu kamar istrinya. Tentu saja orang-orang ketakutan dengan gerakan cepatnya. Lantas beliau keluar menemui mereka lalu melihat mereka heran dengan gerakan cepatnya. Beliau bersabda, “Aku teringat sebuah emas yang ada pada kami, maka aku tidak suka batang emas itu menahanku. Lantas Aku pun menyuruh untuk membagikannya.\” Dalam riwayat lain disebutkan, “Aku meninggalkan sebuah emas dari sedekah di rumah, lalu aku tidak suka mendiamkannya.”

Uqbah ibn Al-Ḥârith relate : « J’ai prié la prière de l’après-midi derrière le Prophète (sur lui la paix et le salut) à Médine. Après avoir prononcé le salut final, il se leva avec empressement et passa entre les gens afin d’entrer dans les appartements de l’une de ses épouses. Les gens furent stupéfaits par sa précipitation. Quand il sortit et vit leur étonnement à l’égard de sa précipitation, il dit : « Je me suis rappelé qu’une certaine quantité d’un métal précieux se trouvait chez nous et, craignant qu’elle ne me retienne, j’ai ordonné qu’on la distribue. » Et dans une autre version : « J’avais laissé une certaine quantité d’un métal précieux issu de l’aumône et il me déplut qu’il passât la nuit chez moi. »

Ukbe b. Hâris -radıyallahu anh- şöyle dedi: Bir keresinde Medine’de Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-’in arkasında ikindi namazı kılmıştım. Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-, selâm verip namazı bitirdi ve hızlıca yerinden kalktı, safları yararak hanımlarından birinin odasına gitti. Cemaat, Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-’in bu telaşından endişe ettiler. Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- kısa sürede döndü. Kendisinin bu acele davranışından dolayı (sahabelerin) meraklanmış olduklarını gördü ve şöyle buyurdu: «Odamızda birazcık altın -veya gümüş- olduğunu hatırladım da beni hayırda acele etmekten alıkoymasını istemedim ve derhal dağıtılmasını emrettim.» Bir başka rivayette şu şekildedir: «Odada, sadaka (olarak dağıtılacak) bir miktar altın -veya gümüş- bırakmıştım. Onun gece evde kalmasını uygun görmedim.»

Dari Abu Żar -raḍiyallāhu ‘anhu- ia berkata, “Aku berkata, ‘Wahai Rasulullah, mengapa engkau tidak memberiku kekuasaan (jabatan)?’ Beliau memegang pundakku dengan tangannya lalu bersabda, ‘Wahai Abu Żar, sesungguhnya engkau adalah orang yang lemah dan kekuasaan itu adalah amanah. Sesungguhnya kekuasaan itu pada hari kiamat menjadi kehinaan dan penyesalan, kecuali bagi orang yang mendapatkan kekuasaan tersebut dengan haknya dan melaksanakan kewajibannya pada kekuasaannya itu.’”

Ebû Zer -radıyallahu anh-‘dan rivayet edildiğine göre o, şöyle demiştir: “Ey Allah’ın Rasûlü! Beni memur tayin etmez misin?” dedim. Bu sözüm üzerine, elini omzuma vurdu ve sonra da: «Ey Ebu Zer, görüyorum ki sen zayıfsın. O (yönetim sorumluluğu) ise, bir emanettir. O, onu (yönetimi) hakkıyla alan ve o hususta üzerinde olanı yerine getiren kimse dışında, kıyamet günü utanç ve pişmanlıktır.»

Abû Dharr (qu’Allah l’agrée) relate : « Je dis : Ô Messager d’Allah ! Pourquoi ne me confies-tu pas des responsabilités ? Il me tapa sur l’épaule avec la main et me dit : « Ô Abâ Dharr ! Tu es quelqu’un de faible ! C’est une responsabilité et, au Jour de la Résurrection, ce sera une source d’avilissement et de regret, sauf pour celui qui l’aura prise de façon légitime et qui se sera acquitté de ce qu’elle lui aura imposé ! »

Abu Dharr (may Allah be pleased with him) reported: I said: “O Messenger of Allah, will you not appoint me to (an official position)?” He patted me on my shoulder with his hand and said: “O Abu Dharr, you are weak and it is a trust. It will be a cause of disgrace and remorse on the Day of Resurrection, except for the one who takes it up with a full sense of responsibility and fulfills what is entrusted to him.”

Abû Dharr (qu’Allah l’agrée) dit : « Le Messager d’Allah (sur lui la paix et le salut) m’a dit : « Ô Abâ Dharr ! Je pense que tu es faible, et j’aime pour toi ce que j’aime pour moi-même. Ne prends pas le commandement de deux personnes, et ne te charge pas de la tutelle des biens de l’orphelin ! »

Ebû Zer -radıyallahu anh-‘dan rivayet edildiğine göre o şöyle demiştir: Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- bana şöyle dedi: «Ey Ebû Zer, ben seni zayıf görüyorum. Ben kendim için istediğimi senin için de isterim. Sakın iki kişi üzerine âmir olma ve yetim malına da velilik yapma!»

Abu Dharr (may Allah be pleased with him) reported: The Messenger of Allah (may Allah’s peace and blessings be upon him) said to me: “O Abu Dharr, I see that you are weak and I love for you what I love for myself. Do not rule over two persons and do not manage an orphan’s property.”

Dari Abu Żar -raḍiyallāhu ‘anhu- ia berkata, “Rasulullah -ṣallallāhu ‘alaihi wa sallam- bersabda kepadaku, \”Wahai Abu Żar, sesungguhnya aku melihatmu orang yang lemah, dan sesungguhnya aku mencintai untukmu apa yang aku cintai untuk diriku. Janganlah engkau menjadi pemimpin atas dua orang dan janganlah pula engkau mengurus harta anak yatim!”

Shaqīq ibn Salamah (may Allah have mercy on him) reported: Ibn Mas‘ūd (may Allah be pleased with him) used to give us a reminder every Thursday. A man said to him: “O Abu ‘Abdur-Rahmān, we would like for you to give us a reminder every day!” He said: “What prevents me from doing so is that I dislike to bore you. I give you an admonition every now and then, just as the Messenger of Allah (may Allah’s peace and blessings be upon him) was giving them to us, out of fear that we might become bored.”

Dari Syaqīq bin Salamah –raḥimahullāhu-, ia berkata, dahulu Ibnu Mas’ud -raḍiyallāhu ‘anhu- menasehati kami setiap hari kamis. Lalu seorang laki-laki berkata kepadanya, “Wahai Abu Abdirrahman, sungguh aku sangat menginginkan engkau menasehati kami setiap hari.” Dia pun berkata, “Sesungguhnya yang mencegahku untuk melakukan hal tersebut adalah karena aku tidak ingin membuat kalian merasa bosan, sehingga aku menyampaikan nasehat kepada kalian secara berkala, sebagaimana Nabi -ṣallallāhu ‘alaihi wa sallam- menyampaikannya kepada kami dengan cara demikian karena khawatir kami merasa bosan.”

Şakîk b. Seleme -rahımehullah- dedi ki:İbn Mesud -radıyallahu anh- bize perşembe günleri vaaz ederdi. Adamın biri ona:Ebû Abdurrahman! Keşke bize her gün vaaz etsen, dedi.İbni Mes`ûd ona şunları söyledi:Sizi usandırmamak için her gün vaaz etmiyorum. Nitekim Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-‘de, bıkıp usanmayalım diye, dinlemeye istekli olduğumuz günleri kollardı.

Shaqîq ibn Salamah (qu’Allah l’agrée) relate : « Ibn Mas’ud (qu’Allah l’agrée) avait l’habitude de nous faire un rappel tous les jeudis. Un homme lui dit : ” Ô Abâ ‘Abdirrahmân ! J’aimerai bien que tu nous exhortes tous les jours ! – Ce qui m’empêche de le faire, répondit Ibn Mas’ud, c’est la crainte de vous lasser. Je vous réserve des jours particuliers d’exhortation comme le Messager d’Allah (sur lui la paix et le salut) le faisait pour nous par crainte de nous lasser. ” »

Abû Sa’îd Al-Khudrî (qu’Allah l’agrée) et Abû Hurayrah (qu’Allah l’agrée) relatent que le Prophète (sur la paix et le salut) a dit : « Allah n’envoie pas de Prophète et ne désigne pas de représentant sans que celui-ci ne se retrouve avec deux entourages : un entourage qui va lui conseiller et l’inciter à faire le bien, et un autre entourage qui va lui conseiller et l’inciter à faire le mal. N’est à l’abri que celui qu’Allah préserve ».

Ebu Saîd El-Hudrî ve Ebu Hureyre -radıyallahu anhumâ-‘dan merfû olarak rivayet olunduğuna göre, Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur: «Allah, bir peygamber gönderdiği ve bir kimseyi halife yaptığı zaman, muhakkak onun iki türden sırdaşı olmuştur. Bunun biri ona marûfu, hayır yolunu emreder ve onu o yola teşvik eder durur. Diğeri de ona şerri emreder ve onu şer üzerine teşvik eder durur. Masûm (korunmuş) olan ise Yüce Allah’ın fenalıklardan koruduğu kimsedir.»

Dari Abu Sa’īd Al-Khudri dan Abu Hurairah -raḍiyallāhu ‘anhumā- secara marfū’, “Tidaklah Allah mengutus seorang Nabi dan mengangkat seorang khalifah melainkan dia mempunyai dua orang kepercayaan: satu orang kepercayaan yang menyuruh dan mendorongnya kepada yang makruf, dan satu orang kepercayaan yang menyuruh dan mendorongnya kepada kejahatan. Orang yang terjaga adalah orang yang dijaga oleh Allah.”

Abu Sa‘īd al-Khudri and Abu Hurayrah (may Allah be pleased with both of them) reported that the Prophet (may Allah’s peace and blessings be upon him) said: \”Allah never sent any prophet nor did He invest anyone with authority except that he has two entourages: one entourage enjoins him to do good and encourages him to carry it out; another entourage enjoins him to do evil and incites him to carry it out. Saved is the one whom Allah protects.”