حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْحَكَمِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَدَّثَنِي سَالِمٌ أَبُو النَّضْرِ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا صَلَّى سُنَّةَ الْفَجْرِ فَإِنْ كُنْتُ مُسْتَيْقِظَةً حَدَّثَنِي وَإِلاَّ اضْطَجَعَ حَتَّى يُؤْذَنَ بِالصَّلاَةِ
Narrated by ‘Aisha: After offering the Sunnah of the Fajr prayer, the Prophet used to talk to me if I happened to be awake; otherwise, he would lie down until the Iqama was proclaimed for the Fajr prayer.
Aişe’den rivayet edildiğine göre: Peygamber, sabah namazının sünnetini kıldıktan sonra, eğer ben uyanıksamsa benimle konuşurdu; değilsem, sabah namazı için kamet getirilinceye kadar uzanırdı.
Rapporté par ‘Aïcha : Après avoir accompli la prière surérogatoire de l’aube (Fajr), le Prophète me parlait si j’étais réveillée ; sinon, il s’allongeait jusqu’à ce que l’iqama soit proclamée pour la prière de l’aube.
Diriwayatkan oleh ‘Aisyah: Selepas menunaikan solat sunat Subuh, Nabi ﷺ akan berbual denganku jika aku terjaga; jika tidak, baginda akan berbaring sehingga azan iqamah dilaungkan untuk solat Subuh.
Diriwayatkan oleh ‘Aisyah: Setelah menunaikan salat sunah Subuh, Nabi ﷺ biasa berbicara denganku jika aku sedang terjaga; jika tidak, beliau akan berbaring hingga iqamah dikumandangkan untuk salat Subuh.